Ziekte van Lyme

Zijn teken echt de boosdoeners?

Ik zie de Ziekte van Lyme als een teken van een intern milieu dat uit balans is. We willen graag het beestje (de teek) of de bacterie (de borrelia in dit geval) de schuld geven voor ons lijden en er de oorlog tegen verklaren. Maar ons lijden begon al voordat we gebeten werden door die teek en besmet werden met die bacterie. Misschien waren zij niet echt de “boosdoeners”? Want de meesten van ons waren al lang geleden gestopt met echt goed voor zichzelf te zorgen (ja, wat is dat überhaupt noch?). En iedereen weet: daar waar er afval is, komt ongedierte…

Zo is dat met de teek. Dat ongedierte leeft vooral daar waar het natuurlijke evenwicht verstoort is. Bijvoorbeeld vooral daar waar een overvloed aan muizen en konijnen zijn (met andere woorden: waar een te kort aan vossen is).

En zo is dat met de borrelia ook. Die leeft in ons lichaam, omdat ons interne milieu uit balans is. Onze lichaams-eigen afvalproducten werken verzurend, en dat is precies het soort milieu waar de borrelia zich prettig voelt.

Ons immuunsysteem heeft het druk genoeg…

Daarnaast is ons immuunsysteem ontregeld! Ons immuunsysteem moet zich al zo druk bezig houden met alle gifstoffen uit onze voeding, ons water en onze lucht, dat het een slimme indringer zoals de borrelia al snel over het hoofd ziet.

En slim is die borrelia! Hij kan zich verstoppen, verkleden, tunnels graven, doen alsof hij dood is… om vervolgens weken, maanden soms zelfs jaren later te voorschijn te komen en een feestje te vieren in dat lichaam van overvloed. Want ja, vooral een lichaam dat leeft op suiker, koffie en alcohol heeft een verzuurd intern milieu. En dat is er in onze westerse maatschappij genoeg te vinden. Je zou haast kunnen zeggen dat de Ziekte van Lyme de nieuwste welvaartsziekte is!

Behandelen is echt niet zo makkelijk!

Hoe de Ziekte van Lyme wordt behandeld laat vooral onze westerse gemakzucht zien: antibiotica. Maar zo makkelijk is het behandelen van de Ziekte van Lyme niet. Ik geef toe, antibiotica heeft een levensreddende functie. Vooral in acute situaties. Maar in het geval van chronische ziekte werkt het langdurig gebruik van antibiotica vooral risico’s zoals resistentie in de hand.

Het is bijna algemeen bekend dat je de borrelia bacterie niet volledig kwijt raakt met 1 behandeling antibiotica. Dan zou je toch kunnen stellen dat die behandeling niet effectief werkt? Waarom zou je er dan mee door gaan? Het is niet zo dat je door de antibioticum je immuunsysteem (die de indringer onschadelijk hoort te maken) versterkt. In tegendeel: ik geloof dat je het immuunsysteem zelfs verzwakt door het gebruik van antibioticum op de lange termijn.

Effectief behandelen met lichaamseigen “antibiotica”

Een effectieve bestrijding van de Ziekte van Lyme zie ik in het herstellen van je interne milieu (het verwijderen van de voedingsbodem voor de borrelia) en het versterken van je immuunsysteem (je lichaamseigen “antibiotica” als je het zo wilt noemen). En daarmee verleg je echt de aandacht van het beestje naar jezelf. De borrelia is niet langer de boosdoener, en jij bent niet langer een hulpeloos slachtoffer. In plaats van je aandacht te richten op vernietigen en doden, richt je je aandacht op opbouwen en goed voor jezelf zorgen. Zo kan je de touwtjes van je leven weer zelf in handen nemen en sturing geven aan een vrolijk leven!